Welkom op mijn website!

Inmiddels zijn er twee boeken van mij verschenen die behoorlijk verschillend van elkaar zijn.  Mijn eerste boek met titel "Open ogen" bestaat uit 14 korte verhalen die over hoog sensitiviteit gaan. Er staan handige feiten en weetjes in, maar bevat eveneens fictie en spiritualiteit. Hierdoor doen sommige teksten sprookjesachtig aan.

Het tweede boek met titel "Manipulatie" is een drama thriller roman dat over een Amerikaanse sekte gaat. Het is fictie, maar hoor van veel lezers dat het lijkt alsof ik er zelf in geleefd heb. Op dit deel komt nog een vervolg.

Het derde boek dat bijna af is, is weer van een ander soort. Hierin staan leuke tegeltjeswijsheden waarbij ik korte verhalen heb geschreven met onderwerpen uit het dagelijks leven. Allen hoofdzakelijk met een vrolijke noot. Zodra deze is uitgegeven, zal ik een nieuwe algemene website lanceren waarin ik al mijn schrijfsels kwijt kan. Voorlopig ben ik nog niet uitgeschreven en zeg weleens gekscherend: "Ik heb nog zoveel ideeën, dit leven is tekort om ze allemaal op te kunnen schrijven".

In schrijven kan ik mijn emoties en ervaringen kwijt en helpt het me inzicht te krijgen. Schrijven is oneindig en niet aan tijd verbonden. Het mooiste vind ik wanneer je met jouw woorden de ander weet te raken, er herkenning is of als hulp en eye opener mag dienen.

Hieronder vind je wat korte verhalen en gedichten die ik eveneens met plezier schrijf.


Korte verhalen en gedichten


Onbewust stellen veel mensen zich afhankelijk op van anderen, materie en systemen. De wijze en mening van anderen maken ze belangrijker dan het bewust weten wat zijzelf nodig hebben, wat bij hun past en daarnaar handelen. Hierbij wordt er blindelings vertrouwd op machten buiten hunzelf. Dit zou geen probleem zijn wanneer systemen deugen, de ander het goed met ons voorheeft en verstand en materie je geluk en gezondheid zouden brengen. 

Waar is de vrije wil, je autonomie, het zelfvertrouwen, je zelf beschikking, eigen kracht, inzichten en wijsheid? Hoe wil je vrij, gezond en gelukkig leven wanneer je jezelf zo gevangen houdt door je te onderwerpen aan anderen en systemen? Hoe wil je krijgen wat jij nodig hebt als je dat voor jezelf niet eens helder hebt en kunt geven? Ga voor jezelf denken en neem de verantwoordelijkheid voor je eigen leven! Stap uit de gevangenis van beperkende denkpatronen en destructieve machtssystemen. Richt de aandacht op jezelf en niet op wat de ander vindt en wilt dat jij doet of laat. Zolang je een ander levend wezen maar respecteert en hiermee geen kwaad doet en je zelfverantwoording neemt. 

Onderzoek wie je bent, maak de verbinding met jezelf en daarnaast met gelijkgestemden. Luister naar je gevoel, je hart, want dat klopt altijd. Laat je verleden los, we leven in het NU dat al uitdagingen genoeg kent. Maak je geen zorgen om de toekomst, niemand van ons weet precies wat er morgen, volgende week of volgend jaar gaat gebeuren. Als we loslaten ontstaat er ruimte om te groeien. Het laat ons zien wie we zijn en wat we kunnen. We ontdekken wat er echt toe doet en wie we werkelijk zijn. 

 Bianca  


JOUW LEVENSPAD 

We zijn allemaal onderweg naar onze bestemming, waarbij geen levenspad strak geplaveid is. Op ieder pad kun je obstakels tegenkomen, zoals: hobbels en kuilen, diepe dalen, hoge toppen en donkere tunnels.

Regelmatig komen we aan bij een kruising waarbij we een keuze kunnen maken welke afslag we nemen.

Rotondes hebben ook afslagen, maar kunnen er eveneens lang op rond blijven cirkelen. 

Op je pad kom je verschillende mensen tegen. Een enkeling loopt jouw pad een leven lang mee, de ander is slechts een passant. Je kunt de keuze maken zoveel mogelijk andermans pad te bewandelen, zelfs die van een hele groep. 

 Soms verloopt je pad via grote omwegen, je kunt volledig van koers wisselen, van de weg geraken en verdwalen. 

Het maakt niet zozeer uit hoe je jouw pad bewandelt of hoe lang je erover doet. Het belangrijkste is dat je met een tevreden gevoel jouw eindbestemming weet te bereiken.


Onze wonderlijke Bengaalse poes Lexy 😽

Zodra ze wakker is gaat ze "AAN". Zelfs half slapend ligt ze nog te brabbelen.

Telefoneren wanneer ze wakker is, is niet raadzaam, ze mengt zich graag in het gesprek.

Geef haar maar aandacht, want anders moet je het bekopen met kattenstreken. Soms ben ik blij als ze aan haar middagslaap begint.

Ze kan apporteren dat bijzonder is voor een kat, maar als ze er geen zin in heeft, kijkt ze je op zo'n manier aan alsof ze zeggen wil: "Pak dat balletje zelf maar."

Zo ook haar kunsten die je graag op beeld wilt vastleggen. Zodra je de camera paraat hebt, legt ze abrupt haar trucen neer en heeft alleen nog maar oog voor de camera.

Wanneer we een tv programma bekijken waarin dieren voorkomen, heeft dat haar volle aandacht, waarbij onze aandacht naar haar toegaat. Al is het maar, omdat ze het vogeltje op beeld probeert uit beeld te halen.

Als ze iets doet dat niet mag en je waarschuwt haar, geeft ze commentaar waarbij het waarachtig lijkt of ze in plaats van "mauw" hard "NOU" roept.

Af en toe doet ze iets dat om veiligheidsredenen niet oké is. Een harde waterstraal van een plantenspuit helpt hierbij. Het werkt zelfs zo goed dat ze meestal al inbindt wanneer ze deze ziet. Zelfs onbedoeld met iets dat erop lijkt, zoals een glas- of een gelspray.

Ze geeft de een liever aandacht dan de ander, tot het moment dat je elkaar de volle bak aandacht geeft, dan komt ze tussenbeide en weet ze subtiel met haar charmes de aandacht naar haar toe te trekken.

Wanneer ze geen zin heeft jou aandacht te geven, kijkt ze je met een stille doorgrondelijke blik aan of ze kijkt stoïcijns de andere kant op.

Ze slaapt het liefst onder of beter gezegd; in een deken, bij voorkeur aan je voeten. Soms levensgevaarlijk wanneer je het kleine hoopje niet ziet liggen of zoals ook wel gebeurt; ze opgerold in een deken van de bank afrolt. Wanneer ze bovenop een deken ligt, vindt ze het heerlijk wanneer je haar toestopt.

Ze is niet echt een schootpoes, maar vindt het heerlijk om stijf tegen je aan te liggen. Bij voorkeur tegen de muis van je laptop zodat je deze nog onmogelijk kunt bedienen.

Onze kerstboom is versierd met glazen en kunststof ballen. Uitgerekend de glazen vindt ze het leukst om mee te spelen. Vooral toen we het haar niets vermoedend te makkelijk hadden gemaakt erbij te kunnen door de massagetafel eronder te plaatsen. Wat de uitspraak "de kat op het spek binden" goed onderbouwd.

Gelukkig hebben we een kleedje "op" de voet van de boom liggen en niet eronder! Ze heeft namelijk de eerste dag het gehele kleedje eraf getrokken waarbij alle keramische engelenbeeldjes die erop lagen het moesten ontgelden.

Tja, Lexy is een levendig beestje waar je je geen seconde bij hoeft te vervelen 😸

We weten dat katten in tegenstelling tot honden jou als zijnde hun personeel beschouwen.  

Al mopperen we weleens op haar, zouden we haar voor geen goud willen missen.



Eenzaamheid

Dat knagende hartverscheurende gevoel. Het gemis, die leegte!

Eenzaamheid kent vele gezichten. Je mist een persoon aan je zijde of iets of iemand in het bijzonder. Zelfs in gezelschap, kun je last hebben van eenzaamheid, omdat harmonie, het thuis voelen, liefde of begrip ontbreken.

Al weten we allemaal wel op een bepaalde manier wat eenzaamheid betekent, lopen we er niet mee te koop en nemen we de signalen uit onze omgeving misschien niet altijd serieus. Sommigen schamen zich er zelfs voor; wat het gevoel van eenzaamheid kan versterken.

Door eenzaamheid kun je je waardeloos voelen, want wat is anders de reden dat je je zo alleen voelt staan? Wanneer de hoofdreden van eenzaamheid bijvoorbeeld door werkeloosheid komt, identificeren mensen zich hiermee. Ze hebben geen probleem, maar zijn het probleem.

Ik hoop, en zeker nu, dat we eens wat meer stil staan bij het begrip eenzaamheid en mensen die hier iets over kenbaar maken, serieus worden genomen. Soms kan een klein beetje aandacht voor de ander een wereld van verschil maken. 



Wie het donker kent, weet wat het licht is;

Wie verdriet heeft ervaren, weet wat geluk betekent;

Wie leeft in vrede, weet wat vrijheid inhoudt;

Wie liefde kent, zal zich verbinden;

Wie wijs is, staat in zijn kracht!

Bianca 


Na regen komt zonneschijn

Wanneer de emotioneel turbulente storm weer is geluwd

De storm die je hart zo op hol joeg en je ademhaling deed versnellen. Je uit je slaap hield en het contact met de aarde liet wankelen;

De regen aan tranen weer is gedroogd;

De felle bliksemschichten aan je zicht zijn onttrokken;

De zware beangstigende donderklappen niet langer hoorbaar meer zijn;

Hagelstenen je niet langer bezeren;

Het maanlicht en de sterren je op donkere momenten licht brengen;

De zon weer achter de wolken vandaan komt en je verwelkomt in zijn warmte, de kilte aangenaam van je afstraalt en het kleurrijke van het leven laat zien.

Er is weer ruimte voor rust, hoop en vertrouwen.

Dit is de kracht van de natuur, onze natuur. 


Een aantal gebeurtenissen ervaar ik momenteel als schending van de mensenrechten, maar gelukkig zie ik ook het positieve en licht aan het einde van de tunnel

Het is een tijd voor bezinning en bewustwording; we worden geconfronteerd met onszelf en de wereld waarin we leven. Je leert niet alleen jezelf, maar ook de ander beter kennen. Zoals ze vaak zeggen: 'In tijden van nood leer je de mensen pas echt kennen'.

We begeven ons meer in de natuur en waarderen deze meer, evenals de dieren.• We worden meer teruggeworpen op onszelf en onze directe naasten.

We zien nu beter wat we zoal hadden en deden en waar het eigenlijk om draait. We hechten meer aan de essentiële dingen zoals: gezondheid, liefde, vrede, knuffelen, vrijheid, welzijn i.p.v. welvaart. Want wat heeft bijvoorbeeld die mooie dure auto voor nut wanneer deze aldoor stilstaat, omdat je thuis moet werken.

Veel systemen werken/deugen niet, maar kregen alle kans. We hadden het doorgaans te druk om er allemaal bij stil te staan, laat staan te veranderen. Nu komt er van alles aan het licht dat de aandacht verdient om te aanschouwen, te onderzoeken en waar nodig te veranderen.

Sommigen zijn bezig met het opruimen van het huis, orde op zaken aan het stellen, maar ook de bovenkamer aan het opruimen of anders gezegd; werken aan zichzelf.

Er lijkt meer ruimte en tijd te zijn om onze creativiteit aan te boren.

Door de tegenstrijdigheid aan berichtgeving, wordt onze intuïtie aangeboord. We nemen niet alles klakkeloos  voor waarheid aan, gaan meer op onderzoek en vertrouwen meer op onszelf.

Het discrimineert niet. Het maakt niet uit welke kleur je hebt, of je rijk of arm, jong of oud bent, het treft ons allemaal waardoor er meer gelijkheid is. We ervaren dezelfde soort emoties wat ondanks de gevraagde afstand en verschillende kijk; meer verbinding geeft.

We leren veel van deze periode, voornamelijk wat we wel en niet (meer) willen en kunnen, zodat we de verandering gezamenlijk kunnen maken.   


Waarheid en gerechtigheid ❤️

Mijn sterrenbeeld is weegschaal, aldoor zoekende naar het juiste evenwicht en gerechtigheid.

De weegschaal staat symbool voor Vrouwe Justitia om bewijzen en argumenten zorgvuldig af te wegen.

Haar blinddoek staat voor onpartijdigheid.

Om te zien, te weten en van daaruit te kunnen oordelen wat waarheid en gerechtigheid is, zijn onze ogen soms van ondergeschikt belang.

Het is veelal een kwestie van een andere manier van aanschouwen en onderzoeken, zoals het intuïtief aanvoelen in plaats van je af te laten leiden door hoe iets of iemand er op het oog uit ziet.

Hoe verklaar je anders dat mensen, situaties en dingen die je nooit eerder hebt gehoord of gezien, toch zo herkenbaar voor je kunnen zijn? Dat ons onderbuikgevoel iets heel anders vertelt dan dat we te zien krijgen.

Momenteel spelen deze onderwerpen meer dan ooit een grote rol in ons leven.

Waar gaat jouw meeste aandacht naar uit?

Neem jij alleen de dingen vanuit de media of een bekende voor waar aan?

Wanneer je je ogen sluit, doe je dit dan letterlijk of kijk je juist verder weg zoals in het diepste binnenste van jezelf?

Wanneer deze beelden niet met elkaar overheen komen, wat doe je hiermee?

Ga je hierover in gesprek? Onderzoek je deze twijfels of sluit je je juist nog meer af?

Soms oogt het aan de buitenkant dat we weglopen van iets of iemand anders, maar lopen we mogelijk weg van onszelf, van ons eigen zijn...❤️


Het leven van een HSP-er in deze tijd 💖

Soms voel je dat dingen niet juist zijn, maar lukt het soms niet dit gevoel met je verstand te beredeneren of zijn er directe bewijzen voor.

HSP-ers zijn zeker geen machtswellustelingen, van daaruit ondermijnen we vaak ons gevoel. We kunnen slecht tegen ruzie, laat staan crisis of oorlog. Op een milde, liefdevolle manier proberen we onze inzichten met anderen te delen. Vanuit liefde te waarschuwen en te beschermen. Mensen gedragen zich soms als kuddedieren, ze staan niet snel open voor andere visies. Zeker niet wanneer anders denkende naar de maatstaven van onze samenleving weinig inspraak hebben. Maar HSP-ers vind je niet zo snel op overheidszetels of aan de top van grote bedrijven. Ze verafschuwen macht en hebben veel rust nodig om zich van alle prikkels te ontdoen.

Met hun gevoelsangels doorvoelen en doorzien HSP-ers veel. Ze hebben veel empathie, ze weten snel wat iets of iemand nodig heeft voor harmonie, geluk en gezondheid. Het is jammer dat HSP-ers soms weinig ruimte krijgen en innemen. Je pleit voor mensenrechten, omdat je de gevaren van bepaalde systemen en machtshebbers doorziet, maar wordt soms, als in een omgedraaide wereld als verkeerd neergezet. Dit kan enorm frustreren, soms zou je het uit willen schreeuwen en sommigen flink door elkaar willen schudden om ze de ogen te openen. 

Lieve mensen, al is het moeilijk, probeer niet langer je gevoel te negeren. Luister juist naar dat onderbuikgevoel. Ga niet in strijd, zeker niet tegen jezelf en probeer kalm te blijven. Wanneer je twijfelt aan je gevoel en gedachten, onderzoek het een en ander en maak van daaruit de beste keuzes voor jezelf. het is niet makkelijk, omdat we helpers zijn. Maar we kunnen niet iedereen helpen, iedereen kan hooguit iemand helpen. Laat je niet van de wijs brengen, volg je pad, luister naar je hart, want dat klopt altijd.

Doe wat je wilt en kunt doen, maar help in de eerste plaats jezelf. Wie weet hoeveel ruimte en noodzaak er straks is om anderen te helpen. Daarom is het zaak dat je overeind blijft door zo gezond en rustig mogelijk te leven.

Al voelt het leven soms eenzaam, ben je zeker niet alleen. Steeds meer mensen laten bekend vertrouwen los en vertrouwen meer op hun gevoel. Bekijken dingen vanuit een ander perspectief dan wordt voorgehouden. Het is best spannend om hiermee een onbekend pad in te slaan, zeker in een toch al roerige tijd, want wie of wat moet je geloven en hoeveel ruimte is er om anders te denken en te doen? Het is een zeer leerzame tijd.

Vertrouw op jezelf, houdt van jezelf ❤️

Bij twijfel over de waarheid; de waarheid ligt in onszelf verscholen.


Wereldwijde crisis

Voorjaar 2020

Zeker weten hoe en wanneer dit allemaal af gaat lopen weten we niet. Al is het een zware tijd voor allen, heb ik goede hoop. Dat er een verandering moest komen, voel ik al langere tijd. Een verandering die nodig is om de mensheid te redden van hun eigen ondergang. Het redden uit onze haastige stressmaatschappij met veel schadelijke systemen dat hoofdzakelijk draait om geld en macht en teveel op het denken is gericht, ver weg van onze natuur. Vaak moet iets eerst tot een dieptepunt komen, willen we tot inzicht en inkeer komen en aan een wederopbouw kunnen beginnen.

In onze samenleving is er doorgaans weinig tijd om bij de dingen stil te staan en uiting te geven aan onze emoties, we moeten haastig door. Al treft de crisis rondom het virus momenteel de hele wereld, is er geen wereldoorlog gaande. Er zijn wel veel conflicten, waaronder die met onszelf. In conflict, omdat we in de basis veelal anders weten en willen, maar wie van ons neemt en krijgt daar (voldoende) de kans voor? We staan zo ver af van onze natuur. Hoeveel erger moet dit nog worden, nu zelfs het aantal kinderen met burn-out klachten gestaag toeneemt?

HSP wordt in de psychiatrie niet langer als stoornis beschouwd, maar als eigenschap. Maar in hoeverre is er ondanks deze constatering ruimte en begrip voor deze mensen in onze samenleving? De hooggevoeligen onder ons en dan de kinderen in het bijzonder, worden bestempeld met autisme, ADHD, ADD of PDD NOS. Dat nodig is voor hulp en aanvaarding. Sommigen krijgen al heel jong medicijnen om ze rustig te houden, ze mee te laten lopen in het gareel om zo productief mogelijk te zijn voor de samenleving. Eraan voorbijgaand dat wellicht juist deze mensen zo hard nodig zijn om de mensen te redden van deze hysterie. Als we wat verder weg durven kijken, zien we mogelijk dat juist zij; ons in laten zien wat belangrijk is. En datgene dat zij zo hard nodig hebben, wij eigenlijk allemaal hard nodig hebben en zeker nu. Namelijk een gezonde basis van: structuur, harmonie, gezond eten, gelijkheid, de natuur, rust, eerlijkheid, vermindering van overdadige prikkels, vrijheid, vrede, saamhorigheid en uiting van creativiteit enzovoort.

Veel hooggevoelige kinderen hebben ontwikkelingsachterstanden volgens de geldende normen in onze samenleving. Wellicht, omdat zij snel worden afgeleid door andere zaken dan wat er in onze samenleving van ze verwacht wordt. Ze doen liever dingen vanuit hun gevoel en op hun tempo. HSP-ers zijn doorgaans kunstzinnige mensen, iets waar ze helemaal in op kunnen gaan. Maar in hoeverre is hier ruimte of beloning voor?

In mijn eerste boek met titel 'Open ogen' heb ik letterlijk geschreven dat er een revolutie om dit alles zou komen. Ik citeer uit Hoofdstuk vier 'Hans heeft autisme': Dat het aantal hoog gevoelige kinderen almaar meer toeneemt, zal niet voor niets zijn. Mogelijk door de verwachte revolutie. De verandering die hoogstwaarschijnlijk op aarde zal plaatsvinden, omdat men nu met de huidige leefgewoonten zichzelf en de natuur aan het vernietigen lijkt te zijn en dat is naar mijn mening toch niet de reden waarvoor wij hier op aarde zijn. Ik hoop dat er in de toekomst meer ruimte en begrip voor deze mensen komt en dan in het bijzonder voor de kinderen. Misschien kunnen de niet zo gevoelige mensen nog veel van deze groep leren. Zeker als ze de moeite nemen om zich hier wat meer in te verdiepen.

Ik had echter niet verwacht dat ik evenals jullie hierin een rol zou spelen en op welke wijze deze zou komen. Al zijn we er niet op voorbereid en kijkt niemand uit naar een wereldwijde crisis, is verandering in ons denken en doen hard nodig.

Dankzij allerhande technologieën zijn we in staat om vanuit huis te werken en op verschillende manieren met elkaar te communiceren, dit maakt het aan huis gekluisterd zijn wat aangenamer. Daarnaast worden we verwarmd en verlicht door een stralende zon die de natuur laat ontluiken. Waar we, al is het op gepaste afstand van elkaar, buiten van kunnen en mogen genieten.

Bianca 


Voorjaar 2020

Angst

Er is volop angst en paniek. Het lijkt een wereldoorlog zonder bloedvergieten, maar eist wel mensenlevens en onze kwaliteit van leven.

We kunnen geen directe schuldenaar aanwijzen en ons hierop afreageren en er op deze manier een mogelijk einde aan maken. We worden zelfs van alles en iedereen afgesneden. We vragen ons wellicht allemaal weleens af of er een verantwoordelijke aan te wijzen is, maar wie of wat blijft vooralsnog gissen en discussiëren. Het zit in onze menselijke overlevingsstrategie om van iets een oorzaak te willen achterhalen, omdat je van daaruit vaak dingen op kunt lossen.

Dat jij of een dierbare mogelijk ook ziek bent geworden, verwijt je misschien een ander. Maar hoe, wie, wat, waar of wanneer? Zelfs daar krijgen we geen duidelijk antwoord op en geeft angst. En al ben je niet ziek, kun je wel besmet zijn en anderen mogelijk besmetten. Wederom angst.

Hoe hard je ook je best doet, er lijkt geen ontkomen te zijn aan de stroom nieuwsberichten. We ontvingen zelfs een noodwaarschuwing op onze telefoon. Iedereen heeft het erover en het zijn doorgaans geen vrolijke berichten.

De één wuift de dingen weg met humor, soms tot grote ergernis van de ander. Primair gezien zijn wij mensen allemaal hetzelfde, maar zijn er enorm veel nuance verschillen in het denken die onze emoties en gedrag bepalen. Met zoiets heftigs als nu gaande is, vallen die verschillen des te meer op, dat tot onzekerheden en conflicten kan leiden.

Emoties vieren hoogtij en wisselen elkaar snel af. Hierdoor is het lastig jezelf of de ander nog te blijven volgen of misschien zelfs te vertrouwen. We raken onze controle, onze houvast kwijt. In het ergste geval vraag je jezelf af; ben ik nou gek aan het worden, de ander of de hele wereld?

Weinig is nog zoals het was. De houvast voor nu lijkt te zijn; je aan maatregelen houden die hopelijk tot een oplossing leiden. Maar mensen blijven mensen en hebben verschillende visies. Sommigen zijn ondanks alles onbevreesd. Anderen helpt het zich onbevreesd op te stellen om zo de controle te houden.

Vooral jongeren zijn vaak nog heerlijk onbevangen. Zie ze maar eens in zo'n korte tijd op andere gedachten te brengen. Tenslotte wordt ons normaal gesproken juist voorgehouden dat positief zijn en je niet door angst te laten regeren een zeer gezonde manier van leven is, waar je juist ziekte mee kunt voorkomen. En dat knuffelen, samen zijn en naar buiten gaan zo gezond is. Maar nu moeten we opeens een soort van andersom denken en doen, juist om te overleven???

Naast de reële angst voor dit moment, worden we ook beheerst door angst voor onze toekomst. Want al blijven jij en je dierbaren gevrijwaard van ziekte, zijn er wel andere gebieden die wellicht geraakt worden.

Bianca