NIEUWS

Wegens de Corona maatregelen wordt de geplande schrijversdag (zie de uitnodiging hieronder) op 10 oktober a.s. uitgesteld naar het voorjaar 2021. 

Persbericht 26 juni 2020

Inspirerende Schrijversdag met columnist en schrijver Sander de Kramer

Op zaterdag 10 oktober a.s. van 10:00 tot 16:30 uur vindt in de Bibliotheek aan den IJssel op het Stadsplein te Capelle weer een Schrijversdag plaats. Het thema voor deze Schrijversdag is 'spanning'. Met deze dag willen schrijvers uit de Eregalerij van Bibliotheek aan den IJssel bezoekers inspireren met hun liefde voor taal, lezen en schrijven. Wethouder Harriët Westerdijk, wethouder cultuur, zal de dag feestelijk openen. Hierna geeft schrijver, columnist en presentator Sander de Kramer een lezing over het schrijversvak.

Tijdens deze Schrijversdag zijn er verschillende workshops en is het mogelijk om lokale schrijvers uit de Eregalerij van de Bibliotheek aan den IJssel te ontmoeten.

Schrijfwedstrijd
Aan deze Schrijversdag is een wedstrijd gekoppeld waarbij scholieren in de leeftijd van 11 tot 18 jaar wordt gevraagd een spannend verhaal in te sturen. Voorzitter van de jury en mede moderator van de Schrijversdag, naast schrijver Saskia Oudshoorn, is de Capelse stadsperformer Jarred Sewsingh. De winnaars van deze wedstrijd worden tijdens de Schrijversdag bekend gemaakt.

Eregalerij
In beide vestigingen van Bibliotheek aan den IJssel is een speciale plek ingericht met een collectie van lokale schrijvers. De collectie is divers. Je vindt er gedichtenbundels, thrillers, romans, kinderboeken maar ook studieboeken en kookboeken.

Houd ook de website van de Bibliotheek aan den IJssel in de gaten voor ontwikkelingen rondom deze Schrijversdag: www.bibliotheekaandenijssel.nl/schrijversdag2020

De Schrijversdag wordt mede mogelijk gemaakt dankzij een financiële bijdrage van de Rabobank.

Voor nadere informatie:

Bibliotheek aan den IJssel:

Corien de Kok email: c.dekok@bibliotheekaandenijssel.nl Tel: 0618030929


Waarheid en gerechtigheid ❤️

Mijn sterrenbeeld is weegschaal, aldoor zoekende naar het juiste evenwicht en gerechtigheid.

De weegschaal staat symbool voor Vrouwe Justitia om bewijzen en argumenten zorgvuldig af te wegen.

Haar blinddoek staat voor onpartijdigheid.

Om te zien, te weten en van daaruit te kunnen oordelen wat waarheid en gerechtigheid is, zijn onze ogen soms van ondergeschikt belang.

Het is veelal een kwestie van een andere manier van aanschouwen en onderzoeken, zoals het intuïtief aanvoelen in plaats van je af te laten leiden door hoe iets of iemand er op het oog uit ziet.

Hoe verklaar je anders dat mensen, situaties en dingen die je nooit eerder hebt gehoord of gezien, toch zo herkenbaar voor je kunnen zijn? Dat ons onderbuikgevoel ons iets heel anders vertelt dan dat we letterlijk (te) zien (krijgen).

Momenteel spelen deze onderwerpen meer dan ooit een grote rol in ons leven.

Waar gaat jouw meeste aandacht naar uit?

Neem jij alleen de dingen vanuit de media of een bekende voor waar aan?

En wanneer je je ogen sluit, doe je dit dan letterlijk of kijk je juist verder weg zoals in het diepste binnenste van jouw gevoel?

Wanneer deze beelden niet met elkaar overheen komen, wat doe je hiermee?

Ga je hierover in gesprek? Onderzoek je deze twijfels of sluit je je juist nog meer af?

Heb je weleens ervaren wat het met je doet als je voor iets wegloopt?

Al oogt het aan de buitenkant dat we weglopen van iets of iemand, lopen we mogelijk weg van onszelf, van ons eigen zijn...❤️


Het leven van een HSP-er in deze tijd 💖

Soms voel je dat dingen niet juist zijn, maar lukt het soms niet dit gevoel met je verstand te beredeneren of zijn er geen directe bewijzen voor.

HSP-ers zijn geen machtswellustelingen, van daaruit ondermijnen we vaak ons gevoel. We kunnen slecht tegen ruzie, laat staan crisis of oorlog. Op een milde, liefdevolle manier proberen we onze inzichten met anderen te delen. Vanuit liefde te waarschuwen en te beschermen. Maar mensen gedragen zich soms als kuddedieren, ze staan niet snel open voor andere visies. Zeker niet wanneer anders denkende naar de maatstaven van onze samenleving weinig inspraak hebben. Maar HSP-ers vind je niet zo snel op overheidszetels of aan de top van grote bedrijven. Ze verafschuwen macht.

Met hun gevoelsangels doorvoelen en doorzien HSP-ers veel. Ze hebben veel empathie, ze weten snel wat iets of iemand nodig heeft voor harmonie, geluk en gezondheid. Het is jammer dat HSP-ers soms weinig ruimte krijgen en innemen. Je pleit voor mensenrechten, omdat je de gevaren van bepaalde systemen en machtshebbers doorziet, maar wordt soms, als in een omgedraaide wereld als misdadiger neergezet. Dit kan enorm frustreren, af en toe zou je het uit willen schreeuwen en sommigen flink door elkaar willen schudden om ze de ogen te openen. Gelukkig worden we tegenwoordig niet meer, zoals eeuwen geleden, als heksen op de brandstapel gegooid.

Lieve mensen, al is het moeilijk, probeer niet langer je gevoel te negeren. Luister juist naar dat onderbuikgevoel. Ga niet in strijd, zeker niet tegen jezelf en probeer kalm te blijven. Wanneer je twijfelt aan je gevoel en gedachten, onderzoek het een en ander en maak van daaruit de beste keuzes voor jezelf. Ik weet dat het niet makkelijk is, omdat we helpers zijn. Maar we kunnen niet iedereen helpen, iedereen kan hooguit iemand helpen. Laat je niet van de wijs brengen, volg je pad, luister naar je hart, want dat klopt altijd.

Doe wat je wilt en kunt doen, maar help in de eerste plaats jezelf. Wie weet hoeveel ruimte en noodzaak er straks is om anderen te helpen. Daarom is het zaak dat je overeind blijft door zo gezond en rustig mogelijk te leven.

Al voelt het leven soms eenzaam, ben je zeker niet alleen. Steeds meer mensen laten bekend vertrouwen los en vertrouwen meer op hun gevoel. Bekijken dingen vanuit een ander perspectief dan wordt voorgehouden. Het is best spannend om hiermee een onbekend pad in te slaan, zeker in een toch al roerige tijd, want wie of wat moet je nog geloven en hoeveel ruimte is er om anders te denken en te doen? Het is een zeer leerzame tijd.

Vertrouw op jezelf, houdt van jezelf ❤️

Bij twijfel over de waarheid; de waarheid ligt in onszelf verscholen.


DOEN JULLIE MEE?

Het is vrijwel gratis, het kost je alleen wat gedachten tijd of het ombuigen van je gedachten en kan op elk gewenst moment waar of wanneer dan ook.

Ik wil jullie vragen evenals ik dit aan mijzelf vraag, je op het positieve te focussen. Denk bijvoorbeeld aan wat je lekker, leuk, liefdevol, mooi of interessant vindt. Maakt niet uit wat, wanneer of hoe lang je dit doet, als het maar een gedachte is aan wat jou gelukkig en blij maakt, waar je dankbaar voor bent (of op zijn minst voor mag zijn).

En met deze positieve gedachten gewoon op dat moment in het NU te zijn en rustig in- en uit te ademen.
Wanneer er sombere gedachten opkomen, hoef je deze alleen maar te constateren en weg te wuiven om weer ruimte te maken voor je positieve gedachten.

Of je dit maar even kunt of wilt doen of evenals ik straks, hier tekst en uitleg over wilt geven, maakt niet uit. Voel je vrij, doe wat goed voor jou voelt.

Je hoeft het zeker niet voor mij te doen, hoewel ik het net als jullie ook fijn vind om rustig en blij te midden van anderen die rustig en blij zijn, te mogen zijn.

Ik geef later tekst en uitleg hoe ik tot deze oproep ben gekomen. Het is aan jou of je dit wel of niet wilt lezen of welke waarde je daaraan hecht. Het zijn tenslotte mijn ervaringen en gedachten.

Bedankt!

Vervolg oproep positieve gedachten

Misschien was jullie gedachte bij mijn oproep voor positieve gedachten dat ik misschien het licht heb gezien. Nou nee hoor, bij mij is het af en toe ook behoorlijk donker en daar hoeft niet eens het licht voor uit gedaan te worden.

Gelukkig heb ik deze hulp manieren eerder mogen leren en weet ik niet hoe ik het zonder dit er vanaf zou brengen. Op zijn minst minder positief en krachtig. Niet dat ik ze altijd toepas, helaas niet. Ik ben ook maar mens die deze dingen weleens vergeet en ben dan blij dit als reminder ergens te lezen of te horen. Iets leren zoals bijvoorbeeld een vreemde taal, doe je ook niet in een dag of een week en gaat met vallen en opstaan.

Bij crisis en paniek maan ik mezelf tot kalmte door te bedenken en te bekijken wat er wel voor goede dingen aanwezig zijn, zoals: ik leef, ik adem, ik heb een dak boven mijn hoofd, ik heb te eten, er is liefde, er zijn vriendschappen, er is familie, er is gezondheid, er is een kraan waar altijd water uitkomt, ik heb hobby's, ik kan en mag anderen helpen, ik verkeer in luxe, de zon schijnt, de natuur is mooi, NU is er geld en ben ik verzekerd van werk en inkomen. Deze opsomming zal voor iedereen anders zijn, onder andere afhankelijk van de manier waarop we iets beschouwen en wisselen door de momenten van het leven heen.

We krijgen allemaal onze lessen, beproevingen vind ik persoonlijk nogal zwaar klinken. De een misschien wat meer dan de ander. Maar het gaat er niet altijd om wat je meemaakt, maar hoe je ermee omgaat en tegenaan kijkt. Niet alles is alleen maar zwart of wit en veel dingen kunnen naast elkaar bestaan. Zelfs een depressief persoon kan soms toch van iets genieten, al is het van zoiets kleins als bijvoorbeeld een reep chocola.

Ik vind het jammer dat kinderen weinig onderricht krijgen in lessen voor een gezond, zinvol en gelukkig leven om de problemen die je krijgt beter het hoofd te kunnen bieden. Zeker wanneer een kind dit weinig in de opvoeding meekrijgt. In mijn tijd stonden rekenen en taal als belangrijkste leerlessen op school. Terwijl de inhoud van een tekst soms belangrijker is dan dat deze taalkundig juist is geschreven. Ditzelfde geldt voor mensen, ik vind de inhoud belangrijker dan alleen een mooi schilletje. Zoals ze weleens gekscherend zeggen: 'Van een mooi bord alleen kun je niet eten'.


Hoe leef je met elkaar nu er zo'n verdeeldheid in zienswijze is

We kennen allemaal de verschillen van mening en de daaruit vloeiende discussies. Momenteel is het wat lastiger als je elkaar niet kunt vinden in de zienswijze op het geheel dat nu gaande is. Er gebeurt tenslotte veel en we zitten meer dan ooit met onze directe naasten dicht op elkaar.

Ik denk dat er zelden zo'n verdeling in zienswijze is geweest als nu. Terwijl we geen van allen (nog) de echte waarheid kennen, maar slechts vermoeden en wellicht af en toe vernemen. Dit is zeker voor nu een lastige situatie. We worden allemaal overspoeld door angst en onzekerheden. Angst voor het onbekende, niet goed wetende wat er gaat komen, maar ons wel aan allerhande maatregelen moeten houden. Dit wordt onder andere versterkt door tegenstrijdige berichten vanuit de media en wat wij burgers onderling verspreiden via sociale media.

Op dit moment lijken er veel afgescheiden kampen van elkaar te zijn met van alles daartussen. Het lijkt wel een rouwproces waarbij rouwenden aldoor switchen tussen de vijf stadia waaronder ontkenning en dan bijvoorbeeld weer aanvaarding. We hebben een groep die alleen gelooft wat er door de media naar buiten wordt gebracht, zij worden door de groep die zichzelf als wakkere of ontwaakten zien; 'de slapende' genoemd. Daarnaast hebben we de groep die vrijwel alleen de berichten buiten de media om, de zogenaamde complottheorieën geloven, zij worden 'de wakkeren' genoemd. En als laatste de spiritueel denkende en voelende die wellicht een combinatie van bovenstaande vormen, maar met dat verschil dat zij erin geloven dat het allemaal nodig is en het zeker goed gaat komen, zelfs beter dan ooit. Zij worden 'de ontwaakten' genoemd. Persoonlijk heb ik er een hekel aan om iets of iemand in hokjes te plaatsen, dit dient dan ook slechts ter verduidelijking.

Gisteren maakte ik de sarcastische opmerking dat sommigen niet alleen lijken te slapen, maar in een coma lijken te verkeren. Dit zal niet door iedereen gewaardeerd worden, maar hé, ik ben ook maar mens die ondanks of misschien juist wel hierom nog kan en wil lachen. Dit is mijn manier en zo hebben we allemaal onze eigen manier om met zoiets heftigs om te gaan.

Door deze situatie en alle paniek en verdeeldheid, is er soms veel strijd gaande tussen mensen. Ik schrik soms ook hoe mensen denken en reageren en dan jeuken mijn handen om diegene met allerhande woorden, met mijn waarheid om het hoofd te slaan. Maar het lost weinig tot niets op. Op dat moment ben je dan misschien wel even je frustratie kwijt, maar de ander zal jouw standpunt hierdoor misschien alleen nog maar minder geloven of begrijpen. Het schiet zijn doel voorbij. Spreken is zilver en zwijgen is goud en het is de toon die de muziek maakt.

Ik denk dat het beste is je zo nu en dan in te lezen, op zoek te gaan naar mogelijke antwoorden en oplossingen en hierover in gesprek te gaan. En dan bedoel ik niet als een razende het hele internet afspeuren en heel je netwerk te bombarderen met jouw bevonden waarheden. Want het belangrijkste is nog dat we zoveel mogelijk onze kalmte bewaren, dicht bij onszelf blijven (nu zelfs letterlijk vanwege de maatregelen) en zo goed en gezond mogelijk proberen te leven. Waarom ik het vooral belangrijk vind om op zoek te gaan naar antwoorden, is dat niemand altijd alles weet en de enige zekerheden in het leven zijn; dat we een keer doodgaan en belasting moeten betalen. Al is of lijkt iemand nog zo goed, zo wijs of geschoold te zijn, zijn en blijven het ook maar mensen en weten of kunnen zij ook niet alles. Het zijn mensen zoals jij en ik die ook moeten dealen met deze situatie.

Zo stuitte ik persoonlijk op een behoorlijke blunder van een waarnemend huisarts, waarbij ik me gelukkig mag prijzen dat ik het een en ander heb onderzocht en het voor mij geen levensbedreigend iets was. Ik heb mijn kalmte bewaard met de gedachte; zij is ook maar mens en me geprobeerd in haar situatie op dat moment te verplaatsen. Maar je zal ze de kost moeten geven die alles heilig geloven wat: de meester, de dokter, de baas, de Koning, de verslaggever, de wetenschapper, de minister of de premier of wie dan ook verkondigen. Gelukkig hebben we zelf ook een mening, verstand en intuïtie die we soms best mogen gebruiken, zeker ook hierin. En we kennen toch allemaal de ervaringen achteraf wel, dat we roepen: 'Goh, snap jij dat nou, dat had ik nou helemaal niet achter die persoon gezocht?' Of: 'Jeetje dat is me wel heel anders voorgehouden, dan de uitslag nu is!' 

Daarbij zijn veel wetenschappen inmiddels achterhaald. Er komen altijd weer nieuwe theorieën, uitvindingen en wetenschappen. En hebben we zeker niet altijd een kijk achter de schermen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Kort samengevat; wuif niet alles direct van tafel, aanschouw, onderzoek, luister en leer. Misschien komen we er dan wel achter dat jij en ik meer op eenzelfde lijn zitten dan verwacht.

Om op de verdeeldheid terug te komen, is dit momenteel extra lastig als dit binnen een relatie en/of gezin plaatsvindt. We zijn tenslotte behoorlijk op elkaar aangewezen. Er zijn weinig afleidende ontsnappingsmogelijkheden. We moeten het voornamelijk doen zonder de leuke, ontspannende dingen buitenshuis. We kunnen niet eens gezamenlijk boodschappen doen. Schrale troost is dat we hier allemaal mee van doen hebben. Dan zijn er nog eens zeer schrijnende situaties rondom ziekte en dood die ik allemaal niet hoef te benoemen, omdat we hier dagelijks al genoeg door worden overladen.

Samenvattend: sluit je ogen wat meer voor de emotionele reacties van mensen die in hetzelfde schuitje als jij en ik zitten, maar werp je blik wat verder weg. Denk je iets te kunnen doen, doe het dan: we kunnen niet iedereen helpen, maar als iedereen iemand helpt komen we al een heel eind.

Als jijzelf en je naasten hier op een goede en gezonde manier doorheen komen, wees dan trots op jezelf, omdat je niet dankzij, maar ondanks dit alles, dit presteert.

Uit liefde geschreven ❤️
Bianca


Wereldwijde crisis

Zeker weten hoe en wanneer dit allemaal af gaat lopen weet ik niet. Al is het een zware tijd voor allen, heb ik goede hoop. Dat er een verandering moest komen, voel ik al langere tijd. Een verandering die nodig is om de mensheid te redden van hun eigen ondergang. Het redden uit onze haastige stressmaatschappij met veel schadelijke systemen dat hoofdzakelijk draait om geld en macht en teveel op het denken is gericht, ver weg van onze natuur. Vaak moet iets eerst tot een dieptepunt komen, willen we tot inzicht en inkeer komen en aan een wederopbouw kunnen beginnen.

In onze samenleving is er doorgaans weinig tijd om bij de dingen stil te staan en uiting aan onze emoties te geven, we moeten haastig door. Al treft de crisis rondom het virus momenteel de hele wereld, is er geen wereldoorlog gaande. Er zijn wel veel conflicten, waaronder die met onszelf. In conflict, omdat we in de basis veelal anders weten en willen, maar wie van ons krijgt daar (voldoende) de kans voor? We staan ver af van onze natuur. Hoeveel erger moet dit nog worden, nu zelfs het aantal kinderen met burn-out klachten gestaag toeneemt?

HSP wordt in de psychiatrie niet langer als stoornis beschouwd, maar als eigenschap. Maar in hoeverre is er ondanks deze constatering ruimte en begrip voor deze mensen in onze samenleving? De hooggevoeligen onder ons en dan de kinderen in het bijzonder, worden bestempeld met autisme, ADHD, ADD of PDD NOS. Sommigen krijgen al heel jong medicijnen om ze rustig te houden, ze mee te laten lopen in het gareel om zo productief mogelijk voor de samenleving te zijn. Eraan voorbijgaand dat wellicht juist deze mensen zo hard nodig zijn om de mensen te redden van deze hysterie. Als we wat verder weg durven kijken, zien we mogelijk dat juist zij; ons in laten zien wat belangrijk is. En datgene dat zij zo hard nodig hebben, wij eigenlijk allemaal hard nodig hebben en zeker nu. Namelijk een gezonde basis van: structuur, harmonie, gezond eten, gelijkheid, de natuur, rust, eerlijkheid, vermindering van overdadige prikkels, saamhorigheid en uiting van creativiteit enzovoort.

Veel hooggevoelige kinderen hebben ontwikkelingsachterstanden volgens de geldende normen in onze samenleving. Wellicht, omdat zij snel worden afgeleid door andere zaken dan wat er in onze samenleving van ze verwacht wordt. Ze doen liever dingen vanuit hun gevoel en op hun tempo. HSP-ers zijn doorgaans de meest kunstzinnige mensen, iets waar ze helemaal in op kunnen gaan. Maar in hoeverre is hier ruimte of beloning voor? De rekening wordt soms duur betaald.

In mijn eerste boek met titel 'Open ogen' heb ik letterlijk geschreven dat er een (r)evolutie om dit alles zou komen. Ik citeer uit Hoofdstuk vier 'Hans heeft autisme': Dat het aantal hoog gevoelige kinderen almaar meer toeneemt, zal niet voor niets zijn. Mogelijk door de verwachte revolutie. De verandering die hoogstwaarschijnlijk op aarde zal plaatsvinden, omdat men nu met de huidige leefgewoonten zichzelf en de natuur aan het vernietigen lijkt te zijn en dat is naar mijn mening toch niet de reden waarvoor wij hier op aarde zijn. Ik hoop dat er in de toekomst meer ruimte en begrip voor deze mensen komt en dan in het bijzonder voor de kinderen. Misschien kunnen de niet zo gevoelige mensen nog veel van deze groep leren. Zeker als ze de moeite nemen om zich hier wat meer in te verdiepen.

Ik had echter niet verwacht dat ik evenals jullie hier een rol in zou spelen en op welke wijze deze zou komen. Al zijn we er niet op voorbereid en kijkt niemand uit naar een wereldwijde crisis, is verandering in ons denken en doen hard nodig.

Dankzij allerhande technologieën zijn we in staat om vanuit huis te werken en op verschillende manieren met elkaar te communiceren, dit maakt het aan huis gekluisterd zijn wat aangenamer. Daarnaast worden we verwarmd en verlicht door een stralende zon die de natuur laat ontluiken. Waar we, al is het op gepaste afstand van elkaar, buiten van kunnen en mogen genieten.

Ik wens jullie wijsheid, kracht en liefde toe.

Bianca 


Er is volop angst en paniek. Het lijkt wel een wereldoorlog zonder bloedvergieten, maar wel veel mensenlevens eist. We kunnen geen schuldenaar aanwijzen en ons hierop afreageren en er op deze manier een mogelijk einde aan maken. We worden zelfs van alles en iedereen afgesneden. We vragen ons wellicht allemaal wel een keer af of er een verantwoordelijke aan te wijzen is, maar wie of wat blijft vooralsnog gissen en discussiëren. Het zit in onze menselijke overlevingsstrategie om van iets een oorzaak te willen achterhalen, omdat je van daaruit vaak dingen op kunt lossen.
Dat jij of een dierbare mogelijk ook ziek bent geworden, verwijt je misschien een ander. Maar hoe, wie, wat, waar of wanneer? Zelfs daar krijgen we geen antwoord op en geeft angst. En al ben je niet ziek, kun je wel besmet zijn en zou het zo maar kunnen zijn dat je een ander besmet die daardoor sterft. Wederom angst.

Hoe hard je ook je best doet, er is geen ontkomen aan de stroom nieuwsberichten. We ontvingen zelfs een noodwaarschuwing op onze telefoon. Iedereen heeft het erover en het zijn doorgaans geen vrolijke berichten.

De één wuift de dingen weg met humor, soms tot grote ergernis van de ander. Primair gezien zijn wij mensen allemaal hetzelfde, maar zijn er enorm veel nuance verschillen in het denken die onze emoties en gedrag bepalen. Met zoiets heftigs als nu gaande is, vallen die verschillen des te meer op, dat tot onzekerheden en conflicten kan leiden.

Emoties vieren hoogtij en wisselen elkaar snel af. Hierdoor is het lastig jezelf of de ander nog te blijven volgen of misschien zelfs te vertrouwen. We raken onze controle, onze houvast kwijt. In het ergste geval vraag je jezelf af; ben ik nou gek aan het worden, de ander of de hele wereld?

Weinig is nog zoals het was. De houvast voor nu lijkt te zijn; je aan maatregelen houden die hopelijk tot een oplossing leiden. Maar mensen blijven mensen, sommigen zijn ondanks alles onbevreesd. Anderen helpt het zich onbevreesd op te stellen om zo de controle te houden. Wellicht vanuit de gedachte dat als ze zich heel nuchter en onbevreesd opstellen, het hun minder hard treft. Vooral jeugdigen zijn vaak nog heerlijk onbevangen. Zie ze maar eens in zo'n korte tijd op andere gedachten te brengen. Tenslotte wordt ons normaal gesproken juist voorgehouden dat positief zijn en je niet door angst laten regeren een zeer gezonde manier van leven zijn, waar je juist ziekte mee kunt voorkomen. En dat knuffelen, samen zijn en naar buiten gaan zo gezond zijn. Maar nu moeten we opeens een soort van andersom denken en doen, juist om te overleven???

Naast de reële angst voor dit moment, worden we ook beheerst door angst over onze toekomst. Want al blijven jij en je dierbaren gevrijwaard van ziekte, zijn er wel andere gebieden die geraakt kunnen worden.

Eerder heb ik een noodplan geschreven die in grote lijnen denk ik nog goed bruikbaar is om hiermee om te gaan. Helaas heb ik ook niet alle wijsheid in me en wat mij helpt, wil nog niet zeggen dat het de ander ook helpt. Zoveel mensen, zoveel wensen. Het enige dat wellicht zal helpen, is ondanks alles je kalmte proberen te bewaren. Doen wat je kan en wilt doen zoals het houden aan veiligheidsmaatregelen.
Hoe lastig dit soms is, probeer hoop en vertrouwen te houden. Ergens ontspanning in te vinden. En vooral begrip voor alle emoties van jezelf en de ander opbrengen. Het is tenslotte nogal iets dat er gaande is en daarin sta je zeker niet alleen.

Ik wens jullie wijsheid, kracht en liefde toe! ❤️

Bianca


NOODPLAN


Momenteel is er veel paniek rondom het Coronavirus. Voor mensen die het niet tot weinig raakt, vind ik dit moeilijk te bevatten. En vooral beschamend voor de medemens die het wel enorm treft.


Voor mensen die het moeilijk vinden om te relativeren en te voorkomen dat ze in paniek raken, heb ik onderstaand noodplan geschreven.


In de eerste plaats; adem in, adem uit. Het beste is nog ontspanningsoefeningen te doen of te mediteren.


Probeer de humor van sommige dingen in te blijven zien, al is het maar voor de gekte die sommigen ons laten zien. Troost je gelukkig als het jou weinig tot niet (direct) treft. Relativeer en tel je zegeningen. Zolang je een dak boven je hoofd hebt, niet (ernstig) ziek bent, je nog kunt verplaatsen, eten op voorraad hebt en kunt krijgen, er nog geld is, is er geen echte reden tot paniek, berust hier dan ook in.


Als het je niet direct hard treft, probeer dan te genieten van de extra tijd die je wellicht krijgt. Bij sommigen zal de agenda leger zijn dan normaal en besparen we met thuiswerken o.a. reistijd (en je hoeft ook niet in je nette kloffie de deur uit). Als je wel moet verplaatsen, ben je momenteel sneller van A naar B.


Ga een klus in huis doen of ga eindelijk eens dat spannende boek lezen waar je nooit tijd voor hebt (lees een geschreven boek van mij) of beluister muziek. Pak een oude hobby weer op. Maak eens een wat langer praatje met de buurvrouw of bel een vriend(in). Als je je goed en gezond voelt, help je medemens.


Bereid dingen nu voor die je straks naar alle waarschijnlijkheid kunt en wilt doen. Het internet is geduldig.


Gebruik je gezond verstand en luister naar je gevoel. Laat je niet gek of alles wijs maken. Zet niet heel de dag door nieuwsberichten open. Het helpt je niet. Lang leve Netflix dat vrij is van nieuws en reclames, waar je ruime keuze hebt en je kunt kijken op momenten dat het jou uitkomt.


Kun je niet naar de sportschool of dansen op een feestavond, geen paniek; dans in huis en ga lekker naar buiten om te fietsen of wandelen. Na maanden storm en regen wordt het met de dag lekkerder weer. Of doe wat men zoal samen op strenge winteravonden doet, hetgeen negen maanden later tot een geboortegolf leidt.


Sta eens wat meer stil bij jezelf. Ga eens diep naar binnen en stel jezelf de volgende vragen: Wie ben ik, wat doe ik zoal, waar sta ik en wat wil ik (niet meer)? We zijn met zijn allen aldoor (soms als een kip zonder kop) enorm aan het rennen, nu is er meer tijd voor bezinning.


Heb in je directe omgeving (gezin) wat meer aandacht voor elkaar.


Probeer dagelijks wat positieve dingen te benoemen, zoals: er zullen minder inbraken in woningen zijn. Werkelozen zijn in de gezondheidszorg nu keihard nodig.


Ter extra ondersteuning nog wat cliché dingen, maar waar wat mij betreft zeker veel waarheid in zit:


Wat je niet kunt veranderen, zul je moeten accepteren. Roeien met de riemen die je hebt (gebruik zakdoekjes of neem een douche als het toiletpapier onverhoopt toch opraakt). Besef dat alles wat aandacht krijgt, groeit. Angst is een slechte raadgever.


Herken je dit?: Maandenlang verkouden oftewel aan het kwakkelen zijn. De oorzaak kunnen allergieën of andere dingen zijn, maar doorgaans hebben virussen vat op ons door een lage weerstand veroorzaakt door kopzorgen en het te druk zijn. Meer inspanning dan ontspanning, waardoor je lijf onvoldoende rust krijgt en gezond eten er weleens bij inschiet en daar bovenop gebruikt je lichaam meer vitamines bij stress/overmatige inspanning. Je eet meer verkeerde dingen, omdat je er door vermoeidheid meer trek in hebt, het je troost lijkt te bieden en het door energie- en tijdsbesparing meer gemak geeft.


Feestjes, uitstapjes, goed werk leveren, alles tip top in orde hebben en leuke gezelschappen, is allemaal leuk, maar kost ook bergen energie. Voor de genezing van een verkoudheidsvirus niet bevorderlijk. Maar nu kan, mag of moet je wel je rust pakken. Doe dit dan ook. Ik geloof niet in toeval, sommige dingen gebeuren niet voor niets en begrijpen we soms pas achteraf.


Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben. Ik heb het zeker ook voor mezelf geschreven, want al lijk ik alle wijsheid in pacht te hebben, weten en uitvoeren zijn toch twee totaal verschillende dingen. En ik ben ook maar mens.

Sterkte! 

Bianca 



Lezing in Rotterdam 24 oktober 2019

Ik kijk tevreden terug naar mijn lezing waar ik veel uitleg heb mogen geven over de onderwerpen van mijn boeken: 'Hooggevoeligheid en Manipulatie'. Al was de opkomst niet zo groot, waren de aanwezigen zeer enthousiast. Na afloop werd er luid geapplaudisseerd en zijn er wat boeken verkocht. 


UITNODIGING! 

Kom jij donderdagavond aanstaande ook naar mijn lezing in Rotterdam West? Ik ga daar uitgebreid vertellen over mijn uitgegeven boeken en de onderwerpen 'Hooggevoeligheid en Manipulatie'. 
Op een groot scherm zal een deel van mijn luchtfotografie te zien zijn. Uit de natuur haal ik mijn rust en inspiratie en zijn een aantal van deze foto's gebruikt als tekstachtergrond in mijn boek 'Open ogen'.
Voorafgaand kun je in de leeszaal om 18 uur gezellig een maaltijd mee eten, bereid door de wereldvrouwen die zich hier vrijwillig voor inzetten. Hiervoor tot uiterlijk een dag van tevoren aanmelden bij: mieke@quasi-modo.nl


Schrijversmarkt 12 oktober 2019

Hieronder een paar foto's van de geslaagde schrijversmarkt die we met een aantal andere auteurs uit Capelle en Krimpen in samenwerking met de Bibliotheek voor de eerste keer hebben georganiseerd. Ik heb daar de workshop: Hoe word je schrijver/ waarom schrijf je? verzorgd. Taalvirtuoos Wim Daniels was onze gastspreker. 

Hierbij de link voor de overige foto's van de schrijversmarkt:

https://www.bibliotheekaandenijssel.nl/schrijversdag-2019


UITNODIGING

In samenwerking met andere auteurs organiseer ik op zaterdag 12 oktober een schrijversmarkt in Krimpen aan den IJssel. Om 12.00 uur verzorg ik een workshop over het onderwerp: Hoe word je een schrijver/ waarom schrijf je? 


GENOMINEERD VOOR DE INDIE AWARDS 

Maart 2019

Bedankt voor jullie stemmen!❤️
Helaas ben ik geen publieks- of jurywinnaar geworden.
Maar niet getreurd, want de nominatie heeft me veel gebracht: enthousiaste stemmers, een mooi aanbod van een uitgever, een artikel op de voorpagina van de plaatselijke krant, een artikel (halve pagina) in het AD en een radio interview. 🍀
Dit alles, ondanks dat ik de pers laat heb ingelicht en het de eerste keer is dat ik aan een schrijfwedstrijd meedoe.
Bovenop dit alles; een trotse en blije omgeving.
Een flinke opsteker om verder te gaan met schrijven en een leuk plan om verder uit te werken.
Samenvattend voel ik me hoe dan ook een winnaar!  

Hieronder vind je de video van de verloting publieksstemmers voor de Indie Awards.


Radio interview


Interview AD Rotterdam Oost - 27.02.2019 


'Altijd in je eigen kracht geloven'


Boek van Bianca van der Reijden genomineerd voor The Indie Awards.
Met haar boek Manipulatie is de Capelse Bianca van der Reijden genomineerd voor The Indie Awards. 'Ik heb iets negatiefs omgezet in iets positiefs'.
SALWA VAN DER GAAG

In haar woning met fantastisch uitzicht over Capelle aan den IJssel en Rotterdam zit Bianca van der Reijden (48) het liefst met haar laptop op de bank. Uren achtereen kan ze verhalen uittikken. Afgelopen augustus bracht ze haar boek Manipulatie uit. Dat boek is nu genomineerd voor The Indie Awards, een literaire prijs voor auteurs die niet aangesloten zijn bij een uitgeverij.

Van de 554 inzendingen bleven 41 boeken over, waaronder die van de Capelse. De jury zal een keuze maken en er is een publieksprijs, er kan tot morgen worden gestemd.

Bloemenwinkel
,,Ik heb altijd hard gewerkt, maar dat had niks met schrijven te maken", vertelt Van der Reijden. ,,Ik heb een bloemenwinkel gehad, een financieel adviesbureau en ik heb veel opleidingen in de alternatieve geneeskunde gedaan. En dat terwijl ik het als klein meisje al leuk vond om verhalen te schrijven."

Een aantal jaar geleden gooide ze het roer radicaal om. Ze belandde in een scheiding, verhuisde van het platteland naar Capelle aan den IJssel en moest een nieuwe baan vinden. Het waren die veranderingen die haar ertoe zetten om aan het schrijven te slaan.

Het verhaal had ze al snel in haar hoofd. Het moest gaan over een 16-jarig meisje dat door gebrek aan een veilige thuishaven in handen valt van een foute, oudere man. Hij palmt haar in, belooft haar de wereld en neemt haar mee naar zijn familie. Ze raakt verstikt in het web van een sekte en weet niet hoe ze daaruit moet komen.

,,Ik heb zelf ook met narcistische, manipulatieve personen van doen gehad. Daardoor weet ik dat je psychologisch ongelofelijk onderdrukt kan worden. Je kan hier een heel slecht zelfbeeld van krijgen en overal aan twijfelen. Zulke relaties komen overal voor. Liefdesrelatie, op de werkvloer, op scholen."

Waarschuwen
Daarom hoopt Van der Reijden met haar boek ook mensen te waarschuwen. Ze zou graag voorlichting geven op scholen. ,,Jonge mensen moeten alert zijn op de verkeerde mensen en hoe die met ze omgaan. Vooral voor jongeren die geen goede basis hebben, dreigt het gevaar. Als je geen goede thuisbasis hebt, begin je met een soort achterstand. Je hebt dan meer tijd nodig om die weg te poetsen en uit te vinden wie je bent en wat je wilt."

Dat geldt ook voor haar zelf, maar in detail treden wil ze niet. Grotendeels omdat ze geen mensen zwart wil maken, maar ook omdat ze haar blik op de toekomst gericht heeft.

"Schrijven werkt heel therapeutisch. Ik heb iets negatiefs om kunnen zetten in iets positiefs. Daar ben ik trots op. Een mens is zó sterk. Ik heb een hoop meegemaakt en het gaat goed met me. Probeer altijd in je eigen kracht te geloven."

Het boek is te koop op www.boekenbestellen.nl en www.boekmanipulatie.nl. Van der Reijden is bezig met het schrijven van een vervolg.


20 februari 2019. Onverwachts een artikel op de voorpagina van de plaatselijke krant 'IJssel en Lekstreek'.


Advertentie magazine 'HalloCapelle' november 2018